Tom Meulemans
De ouders
Vader of moeder en broertje of zusje kunnen erbij zijn als er in de spelkamer een opname gemaakt wordt. Niet alleen het contact met de therapeut kan veelbetekenend zijn, juist de vertrouwde figuur van vader of moeder geeft veel extra informatie over de mogelijkheden, die een kind heeft in het contact. Ook samenspel met een broertje, of met de volwassene komt dan in beeld. En je kunt verschillen zien tussen de kinderen.
Nagesprek met de ouders:
het kijken naar en analyseren van de video beelden.
De camera zoemt in op het gezicht en kan zo laten zien hoe innemend dat moeilijke kind kan zijn, of maakt duidelijk waar het mee bezig is op het moment dat je verwacht dat hij netjes dag zegt. Omdat je het beeld groot maakt kom je heel dicht bij de belevingen van mensen in het contact. In het gesprek met de ouders ben je heel snel midden in het probleem: videobeelden, soms als een foto stilgezet, roepen heel veel herkenning op: “dat is wat je dagelijks met hem meemaakt en dat maakt het zo moeilijk aan tafel of als je met hem op visite bent”.
Ouders zien vaak al vanaf het allereerste moment dat hun kind anders is. Zij stemmen af op dit speciale kind en wijzen het zo de weg in de omgang met andere kinderen, met familie, op school of in de winkel. Zij kennen het gedrag van hun kind en als zij erbij zijn gaat het vaak wel goed. Maar de andere kinderen, de juffrouw op school of de oom en tante op visite zien een normaal kind, wat echter af en toe ineens in paniek raakt, vreemd doet of niet luistert en buiten de kring staat. Als het hen niet lukt krijgt moeder veelal de vraag om strenger op te treden. `hij kon het daarnet toch ook`. Ouders krijgen er ook vaak onderling meningsverschillen over omdat ook zij soms niet goed weten wat het beste is. Ben je nou een overbezorgde moeder of heeft dit kind die extra aandacht nodig.
Dankzij de videobeelden hoef je niet moeizaam uit te leggen wat je problemen zijn, je kunt zo aanwijzen wat je meemaakt met je kind, er verdriet over hebben, maar tegelijk ook trots op hem zijn of er plezier om hebben. En omdat video het contact in beeld brengt, de interactie, ga je begrijpen, waarom dingen af en toe misgaan, waarom je soms je aandacht er niet meer bij hebt, terwijl dat bij zijn zusje zelden gebeurt. Je krijgt beter zicht op wat er aan de hand is. En je ontdekt nieuwe momenten of andere manieren waarop hij probeert die aandacht van je te krijgen, die hij zo hard nodig heeft.
Ouders zien ook hoe goed ze al geleerd hebben met dit moeilijke kind een manier van omgaan te vinden.